Okolice Poznania

Poza miasto jeździmy w promieniu około 60 km od Poznania. Pierwszy pierścień to gminy, które właściwie zrosły się z miastem: Luboń, Swarzędz, Komorniki, Plewiska, Skórzewo, Przeźmierowo, Suchy Las, Czerwonak i Koziegłowy. Drugi to miejscowości oddalone o kilkanaście do trzydziestu kilometrów, czyli Mosina, Puszczykowo, Kórnik, Kostrzyn, Pobiedziska, Murowana Goślina, Tarnowo Podgórne, Buk i Stęszew. Trzeci sięga Śremu, Środy Wielkopolskiej, Wrześni, Gniezna, Kościana, Szamotuł, Obornik oraz Grodziska Wielkopolskiego, czyli granicy, przy której zaczynamy pytać o termin zamiast obiecywać ten sam dzień.

Czas zależy od kierunku, nie od kilometrów. Trasy na Swarzędz, Kórnik i Środę idą drogami o dużej przepustowości i bywają szybsze niż niejeden przejazd przez miasto. Kierunek zachodni, przez Dopiewo i Buk, potrafi stanąć rano oraz po piętnastej. Wyjazdy na północ, w stronę Murowanej Gośliny i Puszczy Zielonki, kończą się często kilkoma kilometrami wąskiej drogi, a ostatni odcinek pod dom bywa gruntowy. Dlatego prosimy o nazwę miejscowości i kierunek, a przy umawianiu podajemy przedział godzinowy.

Robota pod Poznaniem różni się od mieszkaniowej. W pierwszym pierścieniu stoją głównie nowe osiedla domów i segmentów: rozdzielacz, podłogówka, zasobnik, czasem pompa ciepła, a zgłoszenia dotyczą raczej ciśnienia, zapowietrzeń i podłączeń niż zużytej stali. Dalej, w starszych wsiach, zaczynają się własne studnie, hydrofory, naczynia przeponowe i instalacje dokładane przez trzy pokolenia. Tam pierwszym pytaniem jest, czy woda idzie z przyłącza, czy z ujęcia, bo od tego zależy komplet w aucie. W gospodarstwach dochodzą jeszcze długie poziomy do budynków gospodarczych, które zimą przemarzają przy ścianie od północy.

Wyjazd za miasto przygotowujemy staranniej niż wizytę w bloku, bo powrót po jedną część potrafi zająć pół dnia. Przydają się zdjęcia kotłowni i tabliczki znamionowej, informacja o źródle wody, otwarty dostęp do pompy oraz studzienki, a także ktoś dorosły na miejscu przez cały czas pracy. Jeżeli po oględzinach nie decydujecie się na naprawę, sam dojazd z diagnostyką kosztuje 200 zł i mówimy o tym przed wyjazdem, a nie po nim.

Zasięg nie kończy się jedną kreską na mapie. Miejscowości z listy poniżej obsługujemy rutynowo, a adresy położone dalej, za Gnieznem, za Wrześnią czy za Nowym Tomyślem, przyjmujemy wtedy, gdy dzień da się ułożyć i gdy zgłoszenie nie jest awarią na już. Najszybciej rozstrzyga to telefon: nazwa wsi oraz krótki opis objawu wystarczą, żeby powiedzieć, czy jedziemy dziś, czy sensowniej umówić się na jutro rano. Termin z konkretną godziną bywa dla gospodarza wart więcej niż obietnica przyjazdu jeszcze tego samego popołudnia, której przy pełnym dniu i tak nikt nie jest w stanie dotrzymać.

Przy adresach spod miasta jedna dobra rozmowa zastępuje drugi dojazd, więc pytamy o źródło wody i o dostęp, zanim wsiądziemy do auta.